Serdecznie zapraszamy do uczestnictwa w uroczystości złożenia wieńców i kwiatów pod  pomnikiem Najświętszego  Serca  Pana  Jezusa  przy ul. Seminaryjnej w Bydgoszczy w dniu 19 stycznia (niedziela) 2014 roku.

20 stycznia 1920 roku Bydgoszcz wróciła do Macierzy po blisko półtorawiekowej niewoli. Z wdzięczności społeczeństwo Bydgoszczy ufundowało pomnik Najświętszego Serca Pana Jezusa, który stanął 2 października 1932 roku w centrum placu Poznańskiego. Monument został wyburzony przez Niemców w październiku 1939 roku, następnie staraniem Towarzystwa Miłośników Miasta Bydgoszczy ponownie odbudowany i odsłonięty 24 czerwca 2010 roku.

W przeddzień 94 rocznicy odzyskania niepodległości, 19 stycznia (niedziela) 2014 roku, w kościele pw. Świętej Trójcy odbędzie się Msza Święta z podziękowaniem Opatrzności Bożej za  przywrócenie niepodległości. Po Mszy, która odbędzie się o godz.12.00, nastąpi przejście pod pomnik Najświętszego Serca Pana Jezusa przy ul. Seminaryjnej. Tam, około godz.12.50, po odegraniu Hejnału Bydgoszczy i przypomnieniu okoliczności tego niezwykle ważnego dla Bydgoszczy wydarzenia, nastąpi złożenie pod pomnikiem wieńców i kwiatów.  Całość zakończą modlitwa dziękczynna pod kierunkiem ks. prałata Bronisława Kaczmarka, wikariusza generalnego Diecezji Bydgoskiej oraz pieśni patriotyczne.  

Zapraszamy mieszkańców oraz poczty sztandarowe z Bydgoszczy.

 

Zapomnieć jak najszybciej

Propozycja odsłonięcia tablicy upamiętniającej Wieżę Bismarcka na bydgoskim Wzgórzu Wolności to delikatnie mówiąc, pomylenie z poplątaniem.  Co innego bowiem kultywowanie narodowej tożsamości i budzenie patriotycznych uczuć, a co innego choćby najprawdziwsze, ale okrutne fakty tłamszenia polskości, dla których miejsce może być  jedynie w zakamarkach  muzealnych.

Wieża Bismarcka, symbol pruskiego ekspansjonizmu i zniewolenia narodowego, powstała w 1913 roku. Od początku budziła zdecydowany sprzeciw polskiego społeczeństwa miasta. Przypomnijmy: na drugim piętrze frontowej ściany znajdowała się 4-metrowej wysokości postać Krzyżaka wykuta z wapienia kamiennego, a we wnętrzu mauzoleum - posąg znienawidzonego przez Polaków kanclerza Bismarcka - o wysokości 2,6 m na marmurowym cokole.          

Nad sensem jej istnienia zastanawiano się już bezpośrednio po powrocie Bydgoszczy do Macierzy. I to nie tylko ze względu na antypolską wymowę, ale również kształt architektoniczny: była to ciężka, toporna budowla z granitowych bloków, nie mająca nic wspólnego z polskim charakterem Bydgoszczy. W ramach repolonizacji zastanawiano się, jak postąpić z tym dokuczliwym balastem historycznym. 13 października 1921 roku Rada Miejska Bydgoszczy przekazała Wieżę władzom kościelnym, które zamierzały urządzić w niej kaplicę. 22 października tegoż roku dla zatarcia śladów pruskości przemianowano  ją na Wieżę Wolności. Rozgorzała gorąca dyskusja nad sensem istnienia wieży zainicjowana przez Towarzystwo Miłośników Miasta Bydgoszczy i Jego Okolicy. W sierpniu 1924 roku  Rada Miejska i Magistrat ogłosiły konkurs na  projekt przebudowy obiektu. Zwyciężyła praca  anonimowego „Architekta” z Poznania. Przebudowy jednak nie rozpoczęto. Koszty ratowania sypiącej się i zawilgoconej budowli byłyby zbyt duże w stosunku do efektów. Proponowano nawet urządzenie Wieży Radiotelefonicznej. 12 kwietnia 1928 roku uchwalono wyburzenie Wieży Bismarcka, co nastąpiło 17-18 maja 1928 roku. 

Propozycja odsłonięcia tablicy upamiętniającej Wieżę Bismarcka i to na Wzgórzu Wolności, gdzie znajduje się cmentarz Bohaterów pomordowanych przez Niemców, może zamazywać polską tożsamość historyczną Bydgoszczy. Dodajmy: w 2005 roku Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa wypowiedziała się przeciwko upamiętnianiu Bismarcka. Andrzej Przewoźnik, sekretarz Rady powiedział: „W Polsce nie ma dziś miejsca na czczenie   antypolskiego kanclerza Bismarcka. Lepszym miejscem jest dla niego muzeum”.